Koszty dojazdu do pracy –jak zwiększyć koszty w rocznym PIT
Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przewidują w przypadku pracowników, że koszty uzyskania przychodów w najprostszym wariancie wynoszą 111 zł 25 gr miesięcznie, a za rok podatkowy nie więcej niż 1.335 zł.
Niemniej jednak istnieje możliwość zastosowania tzw. kosztów faktycznie poniesionych o wyższej wysokości w porównaniu do kosztów określonych ustawowo. Przykładem mogą być tutaj koszty związane z dojazdem do pracy.
W przypadku pracownika taką możliwość przewiduje art. 22 ust. 11 ustawy o PDOF, zgodnie z którym, jeżeli roczne koszty uzyskania przychodów, o których mowa w ust. 2, są niższe od wydatków na dojazd do zakładu lub zakładów pracy środkami transportu autobusowego, kolejowego, promowego lub komunikacji miejskiej, w rocznym rozliczeniu podatku koszty te mogą być przyjęte przez pracownika lub przez płatnika pracownika w wysokości wydatków faktycznie poniesionych, udokumentowanych wyłącznie imiennymi biletami okresowymi.
Tym samym ustawa o PDOF, stwarza możliwość zastosowania wyższych kosztów uzyskania przychodów, jeżeli pracownik ponosi wydatki na dojazd do zakładu pracy w wysokości wyższej od kosztów właściwych dla stosunku pracy, określonych w art. 22 ust. 2 ustawy o PDOF. Skorzystanie z takiego uprawnienia jest jednak mocno ograniczone. Pracownik nie może do takich kosztów zaliczyć wszystkich wydatków związanych z dojazdem do pracy, np. wydatków na paliwo do własnego samochodu, czy też wydatków na zakup biletów PKP udokumentowanych fakturą. Zgodnie bowiem z ustawą o PDOF, mogą to być wydatki tylko i wyłącznie na przejazd : środkami transportu autobusowego, kolejowego, promowego lub komunikacji miejskiej. Co więcej ich poniesienie pracownik powinien udokumentować wyłącznie imiennymi biletami okresowymi, inne dowody poniesienia wydatku nawet na ww. formy transportu nie będą uprawniały do korzystniejszego rozliczenia. Dodatkowy warunek skorzystania przez pracowników z kosztów faktycznie poniesionych wynika też z treści art. 22 ust. 13 ustawy o PDOF. Wskazany przepis wyklucza możliwość stosowania kosztów faktycznie poniesionych z art. 22 ust. 11 ustawy o PDOF, w sytuacji gdy pracownik otrzymuje zwrot kosztów dojazdu do zakładu pracy, z wyjątkiem, gdy zwrócone koszty zostały zaliczone do przychodów podlegających opodatkowaniu.
Autor: Katarzyna Wojtowicz-Janicka doradca podatkowy ECDDP
Więcej na temta czytaj:
|
powrót |
